1 Temmuz 2011

... kararsızlık, boşverme ya da başka nedenler yüzünden evlenmedim ve tek başıma yaşıyorum. yalnzlık bana acı vermiyor: insanın kendisini ve kendi davranışlarını hoşgörmesi zaten yeterince zor. yaşlanmakta olduğumun ayrımındayım: yeniliklerin beni ilgilendirmemesi ya da şaşırtmaması bunun en kesin belirtisi; belki de bu, yeniliklerin hiç de yeni bir yanı olmadığını, eskilerin az buçuk birer değişimi olduğunu düşünmemdendir.

Borges, Kum Kitabı, sf.23

2 yorum:

özlemköse dedi ki...

Bu içgörünün kendi benliğinle özdeşleştirdiğin yanı var mı merak ettim...birileri için iyi dilekte bulunmam gerekse hep içimden "içgörü, biraz daha içgörü" diye geçirmeden edemiyorum...ne var ki içgörü başkalarında olmadığında bizi acıtıyor..

Passiflora dedi ki...

tabii ki. özellikle kendi ve başkalarının hatalarını hoşgörme konusunda. zaten sinema veya edebiyat, hep kendimizden bişe buluyosak beğenmiyor muyuz?