1 Haziran 2007

lou


Rilke, Lou Salome ve Nietzsche, yazdıkları ve kendi aralarında yaşadıklarıyla önem verdiğim insanlar (Fotografta da elinde kamçısıyla Lou Salome’u ve at rolünde Rilke ve Nietzsche'yi görüyoruz, hmmpf). Rilke yazar ve şair, Duino Ağıtları dünya üstünde en sevdiğim şiirler diyebilirim. Lou Salome ilk kadın psikanalistlerden, Nietzsche ise Nietzsche işte. Aralarındaki olaysa Lou Salome’un biraz histerik ve çok zeki ama bağlanma problemi olan bir kadın olması, diğer ikisininse ona aşık olmaları. Hatta Nietzsche’yi kadınlardan nefret ettiren kişi kendisi.

“Birbirinden en ayrı gemilerde bile bizim için yol aynı olurdu, nehirden yukarı – çünkü bizi aynı kaynak bekliyor”. Rilke, bunu Lou Salome’a yazmış (Oruç Aruoba İle'de alıntılamış).

Bilemiyorum ulaşamadığı için mi bu kadar büyüttü Rilke onu gözünde?


"...Ama özledinse, türküsünü söyle sevenlerin; övüldüğünden
Daha da ölümsüzdür onların duyguları.
Bırakılmışları söyle,o neredeyse kıskandığın,
Doymuşların çok daha ötesinde sevenleri. Başla,
Hep yeniden başla hiç erişilmez övgüye;
Düşün: Yiğit kendini saklar, yokoluş bile
Varlık yoludur ona, en sonuncu doğuştur.
Ama sevenleri içine alır soluğu tükenmiş doğa,
İkinci bir kez daha olamazmış gibi artık bunu başaracak güç. Gaspara Stampa’yı
Düşünüp andın mı yetesiye, öyle ki
Sevdiğini yitiren kızın biri o yücelmiş örnek önünde
Kendi kendine desin: Ben de onun gibi olabileydim?
Bu en eski acılar içimizde artık
Meyva vermesin mi? Sevdiğimizden severek
Kopmak, onu titreyerek aşmak çağı değil mi:
Nasıl aşar kirişi ok, o yoğun sıçrayışta bir şey olmak için
Kendinden öte. Vergi değil çünkü bir yerde kalmak..." (Rilke, Duino Ağıtları)

1 yorum:

dikkatsiz dedi ki...

bkz.
http://55882.blogspot.com/2007/05/bana-salomeyi-getirin-beni-bir-tek-o.html